Living Dance Form

Living Dance Form to zintegrowana metoda pracy z ciałem w ruchu aktywizująca umysł, ciało i duszę.

Autorką i główną trenerką jest Joanna Łukaszewicz-Bernady. W latach 2006 -2010 odbyły się 4 edycje rocznych kursów rozwojowo-trenerskich Living Dance Form,  wzięło w nich udział 40 kobiet.

Living Dance Form opiera się na założeniu, że w każdym z nas jest wewnętrzny mistrz, miejsce milczącej wiedzy, źródło energii, kreatywności i radości. Uczymy się, czy też przypominamy, jak naturalnie do niego dotrzeć i pozostać w kontakcie z większym zaufaniem i płynnością, na poziomie indywidualnym i w relacjach z innymi. To ruch z uwagą, medytacja, rozmowa, a także podejmowanie wyzwań na drodze do autentycznego, radosnego, pełnego życia, w którym różne jego aspekty łączą się w harmonijną całość.

Living Dance Form jest efektem przetrawienia i połączenia różnych metod, które rozwijają świadomość siebie i świadomość ciała, metod, których na przestrzeni lat uczyłam się i poznawałam. Metoda ta wciąż się rozwija i jest uzupełniana o nowe wymiary, doświadczenia, ćwiczenia - wszystko, co działa i może przynieść większą korzyść praktykującym. 

Niewątpliwie duży wpływ na to, w jaki sposób prowadzę warsztaty i jakie jest podejście do ciała i ruchu w Living Dance Form ma Dance Alive autorstwa Mariane Karou, u której uczyłam się mieszkając w Los Angeles w 2002 roku i której ówczesna wieloletnią uczennicę Melindę Deamon zapraszałam dwukrotnie to Polski. Dało to podstawę do map jakości, ćwiczeń ruchowych, kontaktu, dotyku i muzyki oraz do mapowania ciała. 

W Living Dance Form można też rozpoznać wiele elementów Psychologii Zorientowanej na Proces Arnolda Mindella. Podejście do wizerunku samego siebie, tego co znane i nie znane, to co lubimy w sobie i czego nie lubimy, co jest w ruchu w jakiś sposób, a co w nas jest w zupełnie innym rytmie, rozwijanie większego tańca z kawałka doświadczenia - to niektóre z elementów, z którymi spotkamy się podczas warsztatów. Psychologia Zorientowana na Proces (w skrócie POP) jest to obecnie znaną na całym świecie metodą, przede wszystkim psychoterapeutyczną. Aby ją poznać i zrozumieć najlepiej uczyć się jej i doświadczać u dyplomowanych psychoterapeutów i w szkołach psychologii procesu. Jest też dostępnych wiele publikacji na ten temat. 

Wiele lat temu miałam przyjemność i możliwość uczenia się od Victora Sancheza podczas kilku warsztatów, które prowadził w USA oraz w Polsce. Brałam również udział w rocznym programie prowadzonym przez jego ucznia Sergieya Roslovetsa. Victor badał żyjące wciąż kultury Tolteckie, szukał połączenia szamanizmu i codziennych doświadczeń życiowych, antropologii i psychologii, nauki i ducha, umysłu i tego, co nieopisywalne. Swoje badania i doświadczenia włączał w warsztaty rozwoju osobistego, seminaria i szkolenia korporacyjne. W Living Dance Form wykorzystuję podejście do ciała, jako zbioru naszej historii życiowej i doświadczeń, które często blokują swobodne funkcjonowanie na co dzień. Różne sytuacje z życia, trudne doświadczenia, reakcje innych, porażki i sukcesy kształtują nas i nasz obraz na swój własny temat, na temat naszych możliwości - ociosują wachlarz naszych wyborów i dostępnych reakcji. I często ten wizerunek samych siebie jest nieadekwatny do obecnej, wciąż zmieniającej się sytuacji życiowej. Aby wykroczyć poza te ograniczenia, poza strefę komfortu i tego, co nam się wydaje możliwe i dostępne, wymaga konkretnej, przemyślanej pracy w tym kierunku również na co dzień, w sytuacjach z naszego życia. A ciało podobnie jak ma umiejętność magazynowania, tak posiada zdolność rozpuszczania i uwalniania zablokowanej energii, emocji, wspomnień. Jest to związane z procesem rekapitulacji, czyli wyswabadzania się z historii osobistej, której elementy wykorzystuje się w Living Dance Form w ruchu. Victor, podobnie jak większość nauczycieli, z których wiedzy najchętniej korzystałam, podkreślał, jak ważne jest łączenie i wykorzystywanie wiedzy zdobywanej podczas warsztatów w codziennym życiu. Ten świadomy akt jest łącznikiem pomiędzy światem warsztatów a światem naszej codzienności. Ważne jest też, aby być samemu odpowiedzialnym za własną naukę, za rozwój, pamiętając, że nauczycielami w naszym życiu w różnych mogą być inni ludzie, sytuacje, przyroda czy własne dzieci, a wewnątrz nas jest źródło milczącej wiedzy (silent knowledge).

here...

Jakości i właściwości

Płynność, miękkość - Woda

Ruch miękki, odżywczy, przyjemny i wolny.

Otwieranie, rozszerzanie, wydłużanie - Powietrze, Drzewo

Ruch rozciągający, poruszający tkankę łączną, łączący, elastyczny, otwierający przestrzenie.

Siła, skupienie, podstawa - Ziemia, Metal

Ruch angażujący mięśnie, szukający kontaktu z ziemią, budujący siłę, skupienie, pomagający wyznaczać granice.

Szybkość, kanciastość, zmiana - Ogień

Ruch szybki, spontaniczny, przeskakujący pomiędzy chaosem a powtarzalnością, nieuładzony, intensywny. To również potrząsanie i szybka zmiana.

Przestrzeń - nastrój, uczucie, emocja, energia.

Ruch z tym co jest, z emocją, nastrojem, tematem. Podążanie za tym, co w nas żywe i co rodzi się w danym momencie z pustki i przestrzeni egzystencji.

Ruch

Cały świat, każdy atom w każdej sekundzie pozostaje w ruchu, w zmianie. Nawet bezruch jest związany z ruchem. Jest nie tylko brakiem ruchu, pozwala znajeźć subtelniejszy ruch, głębiej. Cały świat tańczy dniem i nocą. A, gdy ciało tańczy, dusza również tańczy. Dla mnie każdy ruch jest tańcem, a przynajmniej może być tańcem. To taniec życia.

Uwaga

Nasza energia podąża za uwagą. W działaniu z uwagą tkwi niezwykła moc. Umiejętność skupienia, bycia tu i teraz, moc tworzenia. Ruch z uwagą to swojego rodzaju medytacja, sposób innego funkcjonowania, innego kontaktu ze swoim ciałem. Gdy nauczysz się tańczyć z uwagą, to nauczysz się żyć z uwagą. Oczywiście z większą uwagą, ponieważ ta droga nie ma końca. Cały czas odkrywamy kolejne aspekty, dotykamy głębszych warstw, pojawiają się nowe wyzwania.

Ciało

Ciało pamięta całą naszą historię, wszystkie doświadczenia, emocje, doznania. Ciało magazynuje wszystko, co nie przepłynęło swobodnie. Jest skarbnicą doświadczeń i wewnętrznej mądrości. Często też jest śmietnikiem i przeciążonym magazynem starego bólu, nieaktualnych postanowień, niewyrażonych pretensji, zablokowanych emocji. Ciało bardzo dużo wie, dużo potrafi, wystarczy mu na to pozwolić. Jeśli nauczysz się słuchać swojego ciała, podejmiesz więcej właściwych decyzji, a Twoje życie będzie bardziej pełne, szczęśliwe.

Harmonia

W tańcu łączy się niebo i ziemia, łączy się ciało i dusza, emocje i myśli, ja i drugi człowiek, my i świat. Tutaj uczymy się tańczyć w taki sposób, aby zestroić się głęboko z samym sobą i z otaczającym światem. Budujemy zaufanie do siebie, do swojej intuicji, do swojej mądrości. Uczymy się skupienia, zrozumienia, komunikacji. Wyznaczamy swoje granice i rozwijamy siłę. Uczymy się elastyczności, miękkości i otwieramy się na to, co przychodzi. Tańczymy w taki sposób przy muzyce, aby krok po kroku nauczyć się tańczyć, żyć zgodnie z muzyką duszy swojej i świata.

Świadomość

Wraz ze wzrostem świadomości siebie, ciała, siebie w relacji, otaczającego świata rośnie nasz wybór. Przestajemy być ofiarami otaczającej rzeczywistości, zaczynamy się z nią zaprzyjaźniać, zaczynamy ją współtworzyć. Bierzemy odpowiedzialność za siebie i za własne życie.

Autentyczność

To podążanie ścieżką swojego serca, zgodnie z duchem, z tao. To życie po swojemu, świętowanie po swojemu, budowanie relacji po swojemu. Nie przeciwko komukolwiek, ale korzystając ze swobody wyboru, z wolnej woli, z własnych mądrości. To poczucie prawdziwości siebie i dawanie sobie przyzwolenia na różne kolory tej prawdziwości. Taka postawa wymaga odwagi, ciągłej ciekawości, otwartości i determinacji, ale nagrodą jest poczucie wewnętrznej spójności i radość życia.

Poczucie humoru

Życie bez radości, bez humoru to jak owoc bez smaku. Poczucie humoru daje nam dystans do siebie, sprawia, że życie może być przygodą i że chce nam się podejmować ryzyko. Daje też nam tak ważną i często zapominaną lekkość.

Tajemnica

Niezależnie jak bardzo stajemy się świadomi, jak bardzo się rozwijamy, przyszłość pozostaje dla nas tajemnicą, przestrzenią, z której nasze życie wyłania się chwila po chwili. To, co możemy zrobić, to pokochać tę tajemnicę i wychodzić jej na przeciw z większym zaufaniem i miłością.